Ακολουθήστε μας στο Facebook

facebook

 

Το είδος μας δεν γεννήθηκε μέσα στο τσιμέντο ,αλλά μέσα σε αγρια δάση και λιβάδεια. Τα μάτια μας εξελίχθηκαν για διακρίνουν τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στις χρυσαφένιες ,πρασινωπές και καφεκόκκινες αποχρώσεις των ωρίμων καρπών και των φύλλων και όχι για να αγναντεύουν το γκρίζο των πόλεων.

Κυριακή πρωί ξεκινάμε από την Άρτα με προορισμό το Καπέσοβο. Η πρόγνωση του καιρού για την περιοχή είναι συννεφιά αλλά στην Άρτα έχει βρέξει αρκετά όλη τη νύχτα με αποτέλεσμα πολύ να "φοβηθούν" και να μην έρθουν. Οι πιο τολμηροί επιβιβαζόμαστε στο λεωφορείο και καθώς πλησιάζουμε στα Ζαγόρια βλέπουμε τον καιρό να ανοίγει.

Ξεκινάμε το περπάτημά μας από το Καπέσοβο και αρχικά η πορεία μας είναι κατηφορική μέχρι να φτάσουμε στο ρέμα Μεζαριά και περνώντας από δύο μικρές πετρόχτιστες γέφυρες φτάνουμε στην απέναντι πλαγιά όπου αρχίζουμε την ανάβασή μας στο Βραδέτο. Ανεβαίνουμε τη φιδογυριστή σκάλα με τα πολλά καγκέλια και τα 1.200 σκαλιά. Χτίστηκε τον 19ο αιώνα και χρησιμοποιούνταν μέχρι το 1973 όταν και ανοίχτηκε ο δρόμος για το Βραδέτο. Η σκάλα είναι πλήρως εναρμονισμένη με το φυσικό περιβάλλον, πετρόχτιστη από πέτρα της περιοχής με δυσκολία διακρίνεται από την απέναντι πλαγιά. Είναι απίστευτο πως οι παλιοί τεχνίτες με τόσο απλά υλικά μπορούσαν να χτίσουν κάτι τόσο όμορφο. Συνεχίζουμε την ανηφορική μας πορεία και μετά από περίπου μία ώρα βρισκόμαστε στο Βραδέτο και από εκεί συνεχίζουμε προς τη θέση Μπελόη.

Η ομάδα στην κορυφή

Η θέα από τη θέση ΜπελόηΜπελόη σημαίνει μπαλκόνι και πραγματικά η τοποθεσία αυτή είναι το πιο κατάλλλο μέρος για να θαυμάσει κανείς τη χαράδρα του Βίκου. Αυτή ήταν ίσως και μια από τις λίγες φορές που είχαμε την ευκαιρία να δούμε τον Βοϊδομάτη να "τρέχει" μέσα στη χαράδρα του Βίκου. Αφού απολαύσαμε το τοπίο μια μικρή ομάδα αποφασίζει να συνεχίσει προς τον Αυγερινό ενώ οι υπόλοιποι πάνε προς το Βραδέτο. Μετά από μια περίπου ώρα φτάνουμε σε ένα ύψωμα και βλέπουμε πως ο καιρός είναι κλειστός οπότε δεν θα έχουμε τη θέα που ελπίζαμε από τον Αυγερινό και αποφασίζουμε να επιστρέψουμε στο Βραδέτο. Πριν φύγουμε όμως τα σύννεφα ανοίγουν και μπορούμε να δούμε την κορυφή του Αυγερινού σκεπασμένη με χιόνι. Από το ύψωμα κατευθυνόμαστε προς το χωριό, αφού περάσουμε από το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία και μετά από μια μικρή στάση επιστρέφουμε μέσω της σκάλας Βραδέτου στο Καπέσοβο.

Μια όμορφη και εύκολη εξόρμηση που χάρισε αξέχαστες εικόνες σε αυτούς που ήρθαν. Συνολικά χρειαστήκαμε 6 ώρες πορείας για την κυκλική αυτή διαδρομή.