Ακολουθήστε μας στο Facebook

facebook

 

Το είδος μας δεν γεννήθηκε μέσα στο τσιμέντο ,αλλά μέσα σε αγρια δάση και λιβάδεια. Τα μάτια μας εξελίχθηκαν για διακρίνουν τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στις χρυσαφένιες ,πρασινωπές και καφεκόκκινες αποχρώσεις των ωρίμων καρπών και των φύλλων και όχι για να αγναντεύουν το γκρίζο των πόλεων.

Ο μασίφ όγκος του Βίχρεν, η ψηλότερη κορυφή του Πιρίν, στέκεται αγέρωχος στα 2.914μ.. Η ανάβασή μας θα γίνει από το καταφύγιο Yavorov και στη συνέχεια μέσω της κόψης Koncheto φτάνουμε στην κορυφή. Στο καταφύγιο μπορεί κανείς να φτάσει είτε πεζοπορώντας μέσα σε ένα πανέμορφο δάσος για 5-6 ώρες από το Razlog είτε να πάει με το αμάξι μέσω ενός χωματόδρομου. 

 

Το καταφύγιο βρίσκεται μέσα στο δάσος. Είναι αρκετά μεγάλο και προσφέρει ανέσεις που δύσκολα τις βρίσκεις στην Ελλάδα όπως ζεστό νερό για μπάνιο. Αφού διανυκτερεύουμε, ξεκινάμε το πρωί πάνω σε καλοσηματοδοτημένο μονοπάτι την ανάβασή μας. Το μονοπάτι κινείται μέσα σε δάσος από πεύκα ενώ υπάρχουν μικρά λιβάδια γεμάτα λουλούδια αλλά και σμέουρα. Καθώς ανεβαίνουμε το τοπίο γίνεται πιο αλπικό και το δάσος παραχωρεί τη θέση του σε αλπικές λίμνες και χαμηλή βλάστηση, επιτρέποντάς μας να έχουμε καλύτερη θέα. Κάνουμε ένα διάλειμμα για να θαυμάσουμε το τοπίο αλλά και για να γεμίσουμε τις κοιλιές μας με τα μύρτιλα που απλόχερα μας προσφέρει η φύση.

Μια από τις αλπικές λίμνεςΗ κορυφογραμμή και το βάθος φαίνεται το ΒίχρενΤο καταφύγιο ανάγκης

Το υψόμετρο ανεβαίνει και δυστυχώς κάποια σύννεφα αρχίζουν και σκεπάζουν τον ορίζοντα. Καθώς ανεβαίνουμε μπροστά μας αποκαλύπτεται η κορυφογραμμή. Σε αυτό το σημείο μπορούμε είτε να ακολουθήσουμε το μονοπάτι που κινείται στα ριζά της κορυφογραμμής ή να κινηθούμε πάνω στην κορυφογραμμή, που είναι και η χειμερινή διαδρομή από ότι μπορούμε να δούμε. Ο χρόνος είναι περίπου ο ίδιος και από τις δύο διαδρομές και πραγματικά η θέα που βλέπεις από την κορυφογραμμή αξίζει την προσπάθεια.

Στο τέλος της κορυφογραμμής σε ένα πλάτωμα βρίσκεται ένα μικρό καταφύγιο ανάγκης πολύ καθαρό και φιλόξενο. Μετά από μια μικρή στάση αρχίζουμε να ανεβαίνουμε την κόψη Koncheto(που σημαίνει αλογάκι) στα 2.700μ, γνωστή για τα στενά και απόκρημνα περάσματα αλλά και την πανοραμική θέα που προσφέρει. Από εδώ βλέπουμε πλέον και την κορυφή και τη δύσκολη ανάβαση που μας περιμένει. Η διαδρομή είναι πολυσύχναστη και σε όλη τη διάρκεια της πεζοπορείας μας βρίσκουμε κόσμο με αποτέλεσμα να πέσουμε σε... κίνηση στην κόψη και ειδικά στα πιο στενά σημεία με αποτέλεσμα οι προσπεράσεις αλλά και η κυκλοφοριά με το αντίθετο ρεύμα να απαιτούν προσοχή!!!

Η κόψη Koncheto με τη βουλγαρική σημαία να ανεμίζει.Ρύθμιση της κυκλοφορίας στην κόψη KonchetoΦτάνοντας στην κορυφή

Αφού περάσουμε την κόψη έχουμε ακόμα περίπου 50 λεπτά επίπονης ανάβασης μέχρι να φτάσουμε στον κώνο της κορυφής. Η θέα στην κορυφή μας αποζημιώνει μιας και τα σύννεφα έχουν πλέον διαλυθεί και μπορούμε να θαυμάσουμε τις λίμνες Vlahinski, την κορυφή Kutelo αλλά και το εθνικό πάρκο του Πιρίν που απλώνεται γύρω μας. Η επιστροφή γίνεται από τα ίδια.