Το είδος μας δεν γεννήθηκε μέσα στο τσιμέντο ,αλλά μέσα σε αγρια δάση και λιβάδεια. Τα μάτια μας εξελίχθηκαν για να διακρίνουν τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στις χρυσαφένιες, πρασινωπές και καφεκόκκινες αποχρώσεις των ωρίμων καρπών και των φύλλων και όχι για να αγναντεύουν το γκρίζο των πόλεων.

Με μεγάλη συμμετοχή έγινε χθες από το σύλλογό μας η προβολή της ταινίας Mountain. Ένα ντοκιμαντέρ που προσπαθεί να δώσει απάντηση γιατί κάποιοι επιλέγουμε να ακολουθήσουμε το τραγούδι των Σειρήνων της κορυφής, μέσα από εικόνες υψηλής αισθητικής αξίας.

«Τα βουνά που σκαρφαλώνουμε δεν είναι φτιαγμένα μόνο από πέτρα και πάγο αλλά και από όνειρα και επιθυμίες. Τα βουνά που σκαρφαλώνουμε είναι τα βουνά του μυαλού.»

Tο «Mountain» είναι γεμάτο σκηνές κατά τις οποίες η φύση αποκαλύπτει το αποστομωτικό της μεγαλείο, με έναν τρόπο ποιητικό και μυσταγωγικό, και στιγμιότυπα όπου ο άνθρωπος μοιάζει να φτάνει στα όρια του, όλα στην αναζήτηση για εκείνο το συστατικό που πρόκειται να δώσει νόημα στην δική του ύπαρξη. Οι εικόνες διαθέτουν μια τραχιά δύναμη που τις καθιστά από μόνες τους ιδιαίτερα εύγλωττες και αποτελεσματικές, αποκαλύπτοντας στην ουσία τη ματιά μιας δημιουργού που δεν ενδιαφέρεται μόνο για τον κόσμο γύρω της αλλά και για τις δυναμικές, υπόγειες αλληλεπιδράσεις του.