Το είδος μας δεν γεννήθηκε μέσα στο τσιμέντο ,αλλά μέσα σε αγρια δάση και λιβάδεια. Τα μάτια μας εξελίχθηκαν για να διακρίνουν τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στις χρυσαφένιες, πρασινωπές και καφεκόκκινες αποχρώσεις των ωρίμων καρπών και των φύλλων και όχι για να αγναντεύουν το γκρίζο των πόλεων.

Η διαδρομή ξεκίνησε 6:30 το πρωί λίγο έξω από το χωριό Θεοδώριανα στην αρχή του μονοπατιού για προφήτη Ηλία σε υψόμετρο 820μ. Σε λιγότερο από μια ώρα βρισκόμασταν στο εκκλησάκι πρ. Ηλία. Από εκεί συνεχίσαμε προς την κορυφογραμμή του Κριάκουρα από ένα δασωμένο δύσβατο μονοπάτι έχοντας συνεχώς έναν φράχτη στα αριστερά μας. Φτάνοντας στις λάκκες που έχουν εύκολη πρόσβαση από το χωριό Νεράιδα, είχαμε πλέον ξεκάθαρη θέα της επιβλητικής κόψης του Κριάκουρα.

Από εκεί ξεκινάει το "παιχνίδι-σκαρφάλωμα" με τα βράχια, σε δυο τρία σημεία είναι αρκετά δύσκολο. Μετά από 6 ώρες από το ξεκίνημα βρισκόμασταν στην κορυφή του Κριάκουρα 2150μ, έχοντας θέα πλέον σε όλες τις τριγύρω κορυφές Καταφίδι, Στρογγούλα, Κακαρδίτσα, Φούρκα, Παχτούρι, Χατζή, Κοκκινόλακος ,Άγραφα Παναιτωλικό. Ξεκουραστήκαμε και συνεχίσαμε την κυκλική διαδρομή μας τραβερσάροντας την δεύτερη κορυφή του Κριάκουρα, στην συνέχεια ανεβήκαμε την Τούρλα και φτάσαμε στο Αυτί Τζουμέρκων 1700 μ.

Προφήτης ΗλίαςΚριάκουρας κορυφή

Κατεβαίνοντας συναντήσαμε τις πρώτες πηγές όπου ανεφοδιαστήκαμε με νερό μιας και σχεδόν ξεμείνει λόγω της ζέστης. Αν και συνεχίσαμε πλέον από χωματόδρομο έως τα Θεοδώριανα, η δροσιά και το κελάρυσμα του νερού από τα πολλά ρεματάκια που κατέβαιναν από το βουνό μας αποζημίωσαν καθώς και ένα γρήγορο παγωμένο ποδόλουτρο μας ανακούφισε. Ύστερα από 13 ώρες βρισκόμασταν πάλι στο χωριό γεμάτοι εικόνες και μία παγωμένη μπύρα μαζί με ένα μεζεδάκι μας περίμενε στην πλατεία του χωριού.

 

Στατιστικά

Εμφανίσεις Άρθρων
940371

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 45 επισκέπτες και κανένα μέλος