Το είδος μας δεν γεννήθηκε μέσα στο τσιμέντο ,αλλά μέσα σε αγρια δάση και λιβάδεια. Τα μάτια μας εξελίχθηκαν για να διακρίνουν τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στις χρυσαφένιες, πρασινωπές και καφεκόκκινες αποχρώσεις των ωρίμων καρπών και των φύλλων και όχι για να αγναντεύουν το γκρίζο των πόλεων.

Κυριακή πρωί και εμείς βρισκόμαστε στο δρόμο για μια από τις πιο όμορφες πεζοπορικές διαδρομές, συμμετέχοντας στο 39ο Πανελλήνιο πέρασμα του Βουραϊκού. Η διαδρομή μας ξεκινάει από τη Ζαχλωρού και μαζί με εκατοντάδες πεζοπόρους από όλη την Ελλάδα περπατάμε στις ράγες του τρένου που ενώνει τα Καλάβρυτα με το Διακοφτό. 

Η φύση βρίσκεται στο απόγειό της καθώς καταπράσινα πλατάνια φυτρώνουν στις όχθες του ποταμού ενώ αγριολούλουδα ξεφυτρώνουν σε κάθε μας βήμα. Από τις πηγές τα νερά τρέχουν ασταμάτητα σχηματίζοντας εντυπωσιακούς καταρράκτες στο διάβα τους προς τον ποταμό Βουραϊκό. Διασχίζουμε γέφυρες ενώ από κάτω μας κυλάνε ορμητικά τα νερά και ειδικά στα σημεία όπου το φαράγγι στενεύει βλέπουμε τη δύναμη του νερού που έχει σμιλέψει τα βράχια. 

 

Περνάμε από στοές και σήραγγες μαζί με δεκάδες άλλους πεζοπόρους που έχουν επιλέξει την πανέμορφη αυτή μέρα για να πραγματοποιήσουν την διάσχιση. Καθώς πλησιάζουμε στη θάλασσα το τοπίο γίνεται λιγότερο άγριο, ο ποταμός φαρδαίνει και χύνεται στη θάλασσα...

Αρχίζουμε το περπάτημά μας από τα Καλάβρυτα περπατώντας μέσα σε πυκνό δάσος αλλά καθώς περνάει η ώρα μπαίνουμε σε ένα πιο άγριο τοπίο όπου οι τοίχοι του φαραγγιού στενεύουν. Ο πρώτος σταθμός του τρένου που συναντάμε είναι η Ζαχλωρού. Σιγά σιγά μπαίνουμε στην "καρδιά" του φαραγγιού και συναντάμε την πρώτη από τις 6 στοές - τούνελ του τρένου και τις πρώτες από τις 49 γέφυρες που θα συναντήσουμε.
 Το σκηνικό είναι πολύ ωραίο και δεν μπορούμε να σταματήσουμε να το θαυμάζουμε. Καθώς πλησιάζουμε το Διακοφτό η θερμοκρασία ανεβαίνει και περιμένουμε πότε θα φτάσουμε στη θάλασσα για να βουτήξουμε!!!

Περισσότερα...

 

Στατιστικά

Εμφανίσεις Άρθρων
1087676

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 53 επισκέπτες και κανένα μέλος