Το 2021 προβλέπεται να είναι μια δύσκολη χρονιά για τον σύλλογο αλλά και για όλους μας. Μετά από πολύ σκέψη, χρόνο και επεξεργασία το ΔΣ αποφάσισε να καταρτίσει ένα ετήσιο πρόγραμμα το οποίο θα προσπαθήσουμε να τηρήσουμε σε όποιο βαθμό αυτό είναι εφικτό. Για το λόγο αυτό το πρόγραμμά μας δεν θα κυκλοφορήσει και σε έντυπη μορφή, για την ώρα, παρά μόνο σε ηλεκτρονική. 

Στο φετινό πρόγραμμα θέλουμε να δώσουμε έμφαση στην εκπαίδευση των μελών μας, τόσο των πεζοπόρων όσο και των ορειβατών, διοργανώνοντας δύο εκπαιδεύσεις μία το χειμώνα και μια το καλοκαίρι. Με τον τρόπο αυτό θέλουμε να δώσουμε την ευκαιρία τα μέλη μας να εμβαθύνουν τη γνώση τους στην πεζοπορία και την ορειβασία συμμετέχοντας όλο και πιο ενεργά στις ποικίλες δράσεις του συλλόγου μας. Συμμετέχοντας στις εκπαιδεύσεις μαθαίνουμε να κινούμαστε με μεγαλύτερη ασφάλεια και πιο σωστά στο βουνό, τόσο μόνοι μας όσο και με το σύλλογο. Οι εκπαιδεύσεις αποτελούν ιδανική ευκαιρία για τα νέα αλλά και τα παλαιά μας μέλη να μάθουν τις σωστές τεχνικές συμπεριφοράς και κίνησης στο βουνό.


Ιανουάριος

 

10/01 Κοπή πίτας: Διάσχιση Γκιλμπερίνας - Δρακότρυπα Γριμπόβου

 

Οι ορειβατικοί σύλλογοι Ηπείρου, δηλώνουμε πως πρώτη φορά στην ιστορία των συλλόγων μας αντιμετωπίζουμε τόσο ζοφερό μέλλον για τη φύση στο όνομα της ανάπτυξης.

Ο υποκριτικός περιβαλλοντικός νόμος Χατζηδάκη θα μείνει στην ιστορία σαν ένα συμβόλαιο θανάτου για την προστατευόμενη φύση και την ποιότητα ζωής των γενεών που θα έρθουν. Τί θα απομείνει να κληροδοτήσουμε στα παιδιά μας; Έναν κόσμο πλαστικό, τοξικό, ασφυκτικό, γεμάτο πανδημίες. Έναν κόσμο γεμάτο φόβο, νευρόσπαστο.

Όχι, η επιβολή της " πράσινης ανάπτυξης" δεν είναι για το καλό μας.

Η Βουλή λειτούργησε εν μέσω πανδημίας και στην ευκαιρία της καθολικής καραντίνας πέρασε τον νόμο με δόλιες, αδιαφανείς, αντισυνταγματικές μεθοδεύσεις εξπρές, επιστέγασμα της δρομολόγησης της πράσινης ανάπτυξης της τελευταίας δεκαετίας.

Η φωτογραφία τραβήχτηκε απο τον Λεωνίδα Ασλανίδη που συμμετείχε στην ανάβαση του 1996 με στόχο τον Σταυρό . Η φωτογραφία τραβήχτηκε στην θέση Ανθρωπάκι και απο αριστερα  προς τα δεξιά είναι οι : Μπόσμης Χρήστος , Μανούσης Δημήτρης , Κουτσούμπας Δημήτρης , Κουτσούκης Λευτέρης , Κούρτης Χρήστος , Βόβλας Παναγιώτης και μπροστα ξαπλωμένος ο Κώστας Καραβασίλης .

Ήταν τέλη του 1987 όταν ανάμεσα σε φίλους γεννήθηκε η ιδέα του ορειβατικού συλλόγου Αρτας. Ο  Κώστας ο Καραβασίλης ήταν μαζί τους. Πως θα μπορούσε εξάλλου να λείπει ένας άνθρωπος που είχε το βουνό μέσα στην καρδιά του. Ήταν ένας ήσυχος, εργατικός άνθρωπος και καλός οικογενειάρχης. Μεγάλη του αγάπη το βουνό και αυτό ήταν που τον έφερε κοντά στην δική μας ορειβατική οικογένεια. Όλοι έχουν αναμνήσεις και φυσικά κάτι καλό να  πουν για  τον κύριο Κώστα , ο οποίος πολλές φορές μας διόρθωνε ζητώντας μας να τον φωνάζουμε απλά Κώστα. Γι’αυτό και’γώ τον αποκαλώ φίλο Κώστα γιατί αυτό ήταν για μας. Ο φίλος Κώστας λοιπόν άλλαξε διαδρομή στα 87 του χρόνια, βάζοντας στόχο αυτή την φορά μια διαφορετική κορυφή. Αποφάσισε να ανέβει ακόμη πιο πάνω. Ήθελε τον παράδεισο! Εκεί ήθελε να πάει. Εκεί είναι η θέση των καλών ανθρώπων όπως ο κύριος Κώστας! Καλό σου ταξίδι  λοιπόν  φίλε Κώστα, θα σε θυμόμαστε πάντα !                                                                                                                     

Λεωνίδας Σπαής 

Μέλος Ε.Ο.Σ.ΑΡΤΑΣ

 

Ο ορειβατικός σύλλογος προς τιμή του συνορειβάτη Κώστα Καραβασίλη, διοργανώνει την Τετάρτη 22 Απριλίου αιμοδοσία στην Πινακοθήκη Άρτας μαζί με τον σύλλογο εθελοντών αιμοδοτών, κατά τις ώρες 09:00 με 14:00 .

Κοιτώντας τις ανεμογεννήτριες να φυτρώνουν στις κορυφογραμμές είναι δύσκολο να μην τις συγκρίνει κανείς με τεράστιους σταυρούς. Αποφασίσαμε λοιπόν πως ήρθε η ώρα να σταυρώσουμε τα βουνά, να σηκώσουνε αυτά με την σειρά τους στις πλάτες τους τις “αμαρτίες” του σύγχρονου τρόπου ζωής, να εξαλείψουμε ένα ακόμα στίγμα της θεϊκής παρουσίας στην γη. Και είναι γεγονός για όλους μας που έχουμε βρεθεί σε αυτές τις κορυφογραμμές πως έχουμε νιώσει αυτό το άγγιγμα της θεϊκής δημιουργίας, χωρίς καν να το έχουμε αναζητήσει, εκεί ακριβώς που χάνεται από το βλέμμα η ανθρώπινη παρέμβαση. Γιατί λοιπόν αντιδράμε, άνθρωποι που έχουν μάθει να αγαπάμε την φύση, σε μια τεχνολογία που είναι πιο φιλική προς αυτήν; Γιατί δεν υπάρχει τίποτα φιλικό και ήπιο, όπως χαρακτηρίζεται, στο να παρεμβαίνεις στους τελευταίους πυρήνες άγριας ζωής που έχουν απομείνει στην χώρα μας, μην υπολογίζοντας προστατευμένες ζώνες, αποξηλώνοντας δασικές εκτάσεις μόνο και μόνο για να ανοίξεις τεράστιους δρόμους για να περάσουν οι έλικες, προκαλώντας μόνιμη και ανεπανόρθωτη ζημιά στα ρέματα, τσιμεντάροντας εκτάσεις όσο ένα μικρο γήπεδο μπάσκετ εκεί ακριβώς που πηγάζουν τα νερά που μας συντηρούν. Και ρωτάμε και εμείς με την σειρά μας γιατί δεν εφαρμόζεται αυτή η τεχνολογία σε περιοχές που έχει ήδη παρέμβει ο άνθρωπος, με έτοιμους δρόμους και έτοιμα δίκτυα; Είναι το ζητούμενο μόνο η μέγιστη απόδοση, το μέγιστο κέρδος χωρίς να υπολογίζουμε καθόλου το περιβάλλον, τον άνθρωπο, την προοπτική μιας ήπιας ανάπτυξης με σεβασμό στην παράδοση, σε αυτό που μας άφησαν και με αυτό που πρέπει να αφήσουμε στα παιδιά μας; Είναι η προοπτική για αυτά μόνο μια εικονική πραγματικότητα και ένα τυποποιημένο περιβάλλον; Όχι, έχουμε υποχρέωση να το διαφυλάξουμε και για αυτό συντασσόμαστε με τον αγώνα ενάντια στις ανεμογεννήτριες στις κορυφογραμμές, ενάντια στην ισοπέδωση των βουνών μας.
 
 
 
 

Για να έχετε μια πλήρη εικόνα των βουνών μας και των έργων που γίνονται πατήστε εδώ.
 
 
 
 

Το ΔΣ  του Ορειβατικού Συλλόγου Άρτας

Ο  Ορειβατικός   Σύλλογος    Άρτας  εκφράζει την αγωνία του για τις έρευνες και τις εξορύξεις υδρογονανθράκων στην Ήπειρο. Αγωνιά γιατί το θέμα της βαριάς βιομηχανίας των υδρογονανθράκων ξεπερνάει την δική μας γενιά . 

Δηλαδή: Γεωτρήσεις,  ελικοδρόμια ακόμα και στις προστατευόμενες περιοχές, τόνοι τοξικών αερίων, όξινη βροχή, αποψίλωση δασών, χρήση χιλιάδων τόνων νερού που αναμειγνύεται με χημικές ουσίες καταλήγοντας σε χιλιάδες τόνους τοξικού πολφού ως απόβλητα, αναγκαστικές απαλλοτριώσεις.