Ακολουθήστε μας στο Facebook

facebook

 

Το είδος μας δεν γεννήθηκε μέσα στο τσιμέντο ,αλλά μέσα σε αγρια δάση και λιβάδεια. Τα μάτια μας εξελίχθηκαν για διακρίνουν τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στις χρυσαφένιες ,πρασινωπές και καφεκόκκινες αποχρώσεις των ωρίμων καρπών και των φύλλων και όχι για να αγναντεύουν το γκρίζο των πόλεων.

Η ομάδα στην κορυφή του Μύτικα (2.917μ)Ο Όλυμπος είναι ένα βουνό που από την φύση του, λόγω των πολλών εναλλακτικών επιλογών, σου προσφέρει ένα εύρος συναισθημάτων που δεν μπορείς αλλού να βιώσεις. Φαράγγια, πανέμορφα δάση με σπάνια ενδημική χλωρίδα και πανίδα, μονοπάτια εύκολα και δύσκολα, πανύψηλες κορυφές που θαρρείς πως σκίζουν τον ουρανό είναι λίγα μόνο από αυτά που συναντάς. Όπως γράφει και ο Ιθακήσιος “…ο Όλυμπος είναι ο Παρθενώνας της ελληνικής φύσης… είδα χιόνια που να αρχίζουν από την κορυφή του και να φθάνουν ως τα νύχια, ως τη θάλασσα του Θερμαϊκού, ένα ηλιόλουστο άφθαστης ελληνικής ομορφιάς που θα έλεγε κανείς ότι ένας γλύπτης, ένας μεγάλος καλλιτέχνης το ελάξεψε. Εκπληκτικό θέαμα μα την αλήθεια που δύο μάτια και μια μόνο αίσθησις δεν ήταν αρκετά να το χαρούνε”. Έτσι μπορείς να καταλάβεις γιατί οι πρόγονοι μας τοποθέτησαν τους θεούς τους σε αυτό το βουνό αλλά και γιατί μέχρι και τις μέρες μας αποτελεί έναν πόλο έλξης για όλους τους ορειβάτες του κόσμου.

Ο σύλλογος μας είχε την ευκαιρία να πραγματοποιήσει εξόρμηση σε αυτό το απαράμιλλης ομορφιάς βουνό το τριήμερο 11-12 και 13 Ιουλίου. Το ταξίδι μας ξεκίνησε την Παρασκευή, νωρίς το απόγευμα από το καθιερωμένο σημείο συνάντησης. Ο δρόμος μας περνά από τα Γιάννενα και από εκεί μέσω Εγνατίας κατευθυνόμαστε μέχρι το Λιτόχωρο. Η διαδρομή είναι γύρω στις 4 ώρες, με πολύ καλό δρόμο και έτσι κατά τις 9 και μισή φθάνουμε στο πρώτο καταφύγιο στη θέση Σταυρός.
Στη σπηλιά του ΙθακήσιουΟ κώνος του Άθως

Η επόμενη μέρα ξεκινάει από νωρίς το πρωί. Αξημέρωτα ακόμα, φθάνουμε με τα αυτοκίνητα στη θέση Γκορτσιά (1.123μ) από όπου θα ξεκινήσουμε και την διαδρομή μας μέχρι το Οροπέδιο των Μουσών (2.648μ). Το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής είναι μέσα στο δάσος, από κάτω μας απλώνεται ο Θερμαϊκός και το Λιτόχωρο και η θέα όσο ανεβαίνεις γίνεται όλο και πιο ωραία. Το μονοπάτι είναι μεγάλο, ανοικτό χωρίς καμία δυσκολία και η φύση που το περιβάλλει καθιστά τον περίπατο μας διασκεδαστικό και ευχάριστο. Η πρώτη μας στάση γίνεται στην τοποθεσία Μπάρμπα και μετά από σύντομη ξεκούραση ανεβαίνουμε το απότομο μονοπάτι μέχρι τη θέση Κόκα. Εκεί παίρνουμε τις αναγκαίες ανάσες και συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε. Μετά από καμία ώρα φθάνουμε στη θέση Στράγγος (1.910μ). Στο σημείο αυτό έχεις την επιλογή να επισκεφτείς το μέρος που έζησε ο ζωγράφος του Ολύμπου, Ιθακήσιος Βασίλης. Υπάρχει μία ταμπέλα που γράφει Ανάθεμα και από κάτω Ιθακήσιος. Αν θες να πας στον Ιθακήσιο κατεβαίνεις το μονοπάτι προς τα κάτω και μετά από 10 λεπτά βρίσκεσαι στη σπηλιά του. Το άλλο μονοπάτι, που είναι πολύ ανηφορικό, σε βγάζει κατευθείαν στη Σκούρτα (2.467μ.). Αφού θαυμάσαμε το μέρος όπου έζησε και ζωγράφισε ο Ιθακήσιος τις ομορφιές του Ολύμπου, συνεχίσαμε μέχρι να βγούμε στην Πετρόστρουγκα (1.950μ) . Όλη η διαδρομή μέχρι την Πετρόστρουγκα και το καταφύγιο που υπάρχει, είναι μέσα σε δάσος με κωνοφόρα. Γενικά, στις υψομετρικές ζώνες που κινηθήκαμε (δηλαδή από τα 930 μέτρα μέχρι τα 2.650 που είναι το οροπέδιο των Μουσών) συναντά κανείς (κυρίως σε μικρές ομάδες και λόχμες) την μαύρη πεύκη αλλά και την υβριδογενή ελάτη (Abieshybridogenus), την οξυά (Facusmoesiaca), σποραδικά τη φτελιά (Ulmusglabra), τον ίταμο (Taxusbaccata),την λεπτοκαρυά (Coryllusavellana), την κρανιά (Cornusmas),την αγριοκερασιά (Prunuscerasifera) και το ρόμπολο (Pinusheldreichii). Από το καταφύγιο σαγηνευτήκαμε από την θέα, μπορούσες να δεις στα πόδια σου να απλώνεται ο Θερμαϊκός και ο ορίζοντας να σταματάει στο απέραντο γαλάζιο αφού πρώτα σου αποκαλύψει τον κώνο του Άθως.
Αναβαίνοντας στη ΣκούρταΜια στάση στη Σκούρτα και πίσω διακρίνεται ο Λαιμός, το οροπέδιο και ο Προφήτης Ηλίας

Μετά τις απαραίτητες ανάσες ξεκινήσαμε πάλι με στόχο να φθάσουμε στο Οροπέδιο των Μουσών. Η ώρα πρέπει να ήταν 10.30 π.μ, ευτυχώς η αραιή συννεφιά εμπόδιζε τις καυτές ακτίνες του ήλιου, γιατί μετά την Πετρόστρουγκα ξεκινάει ο αλπικός χαρακτήρας του βουνού, ο οποίος χαρακτηρίζεται από αραιή βλάστηση. Μετά την απότομη ανηφόρα κάνουμε μια στάση στη Σκούρτα(2.467μ.) να πάρουμε δυνάμεις και ξεκινάμε το περπάτημά μας στο γνωστό Λαιμό. Πριν φθάσουμε στο οροπέδιο, οι αμύητοι της παρέας είχαμε την ευκαιρία με τη βοήθεια δύο έμπειρων ορειβατών να περάσουμε το πέρασμα του Γιόσου, μία εμπειρία που μας ανέβασε την αδρεναλίνη και μας «άνοιξε την όρεξη»!

Φθάνοντας στο σταυροδρόμι για τα δύο καταφύγια (Χρ. Κάκαλος, Γιόσος Αποστολίδης) του οροπεδίου βλέπεις το επιβλητικό Στεφάνι ή Θρόνος του Δία στην ευθεία σου. Στα δεξιά σου βρίσκεται ο Προφήτης Ηλίας (2.803μ) και δεξιά από το Στεφάνι (2.909μ), την ευθεία του καταφυγίου η κορυφή Τούμπα (2.801μ).