Το είδος μας δεν γεννήθηκε μέσα στο τσιμέντο ,αλλά μέσα σε αγρια δάση και λιβάδεια. Τα μάτια μας εξελίχθηκαν για να διακρίνουν τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στις χρυσαφένιες, πρασινωπές και καφεκόκκινες αποχρώσεις των ωρίμων καρπών και των φύλλων και όχι για να αγναντεύουν το γκρίζο των πόλεων.

Το Σάββατο κΣτρογγούλα (2,112μ)άποιοι από εμάς αψήφησαν τον βροχερό καιρό και περάσαν μια υπέροχη βραδιά στο καταφύγιο Πραμάντων. Φτάνοντας στο καταφύγιο η βροχή έπεφτε καταρρακτώδης στα κεφάλια μας οπότε χαλαρώσαμε λιγάκι περιμένοντας να  σταματήσουν οι ουρανοί και να ξεμυτίσουμε για μια βόλτα γύρω από το καταφύγιο. Επιστρέφοντας ανακαλύψαμε πως το ψήσιμο έχει αρχίσει με τα πρώτα σουβλάκια και λουκάνικα να είναι έτοιμα. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς δύο άτομα προστέθηκαν στην παρέα μας από την Αθήνα (φίλοι που είχαμε γνωρίσει στον Όλυμπο και τυχαία βρεθήκαμε και πάλι μαζί) που είχαν έρθει με σκοπό να περπατήσουν στα Τζουμέρκα. Αφού φάγαμε και ήπιαμε ξαπλώσαμε ανανεώνοντας το ραντεβού μας για την επόμενη ημέρα.

Περισσότερα...

Τζουμέρκα: μια περιπέτεια στα ελληνικά Ιμαλάια

Στρογγούλα μια από τις ψηλότερες και πιο απαιτητικές κορυφές των Τζουμέρκων. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να την κατακτήσει κανείς, εμείς επιλέξαμε να την ανεβούμε από το χωριό Άγναντα. Με το αμάξι κατευθυνόμαστε προς το εκκλησάκι της Ανάληψης πeρνώντας από τον συνοικισμό Κονάκια. Αφήνουμε το αμάξι σε μια στροφή του δρόμου και ακολουθούμε το σηματοδοτημένο (με κόκκινο) μονοπάτι για την Ανάληψη. Περπατάμε στο χωματόδρομο για περίπου 10 λεπτά και μόλις φτάσουμε σε αδιέξοδο ξεκινάει το μονοπάτι.

Περισσότερα...

Κυριακή 9/03 και η προγραμματισμένη εξόρμηση του ΕΟΣ Άρτας  στην κορυφή των Τζουμέρκων Καταφίδι σε υψόμετρο 2.393μ. ξεκινάει. Το πρωινό ραντεβού στην πλατεία Κιλκίς μας βρίσκει αγουροξυπνημένους αλλά και προβληματισμένους για την όλη εξόρμηση λόγω της συνεχούς χιονόπτωσης των προηγούμενων ημερών.

Περισσότερα...

Στην κορυφογραμμήΚυριακή πρωί η ομάδα μας ξεκινάει από την Άρτα με κατεύθυνση το Βουλγαρέλι. Συνεχίζουμε στον δρόμο προς Πλουμπέικα και αφήνουμε τα αυτοκίνητα μας λίγο πριν το εκκλησάκι, με το βουνό να δεσπόζει πάνω από τα κεφάλια μας.

Περισσότερα...

Σκάλα Άνερου: η διαδρομή που ακολουθήσαμε φαίνεται με μπλα χρώμα

Τζουμέρκα... ένας άγριος τόπος για σκληροτράχηλους ανθρώπους που κάθε χρόνο ανέβαζαν (και κάποιοι ακόμα ανεβάζουν) τα ζώα τους σε οροπέδια, όπως αυτό της Μπρέσιανης, για τους καλοκαιρινούς μήνες. Πριν δύο χρόνια είχαμε την τιμή και την τύχη να μας φιλοξενήσουν στο οροπέδιο της Μπρέσιανης δύο από αυτούς, ο κ. Γιώργος και ο κ. Δημήτρης. Για να περιγράψω τις στιγμές που ζήσαμε εκεί σε ένα Σαββατοκύριακο, τις ιστορίες που ακούσαμε αλλά και την ζεστασιά και φιλοξενία με την οποία μας δέχτηκαν θα χρειαζόμουν πολλές σελίδες.

Περισσότερα...